Παρά την βίαιη περικοπή των συντάξεων στα χρόνια της κρίσης, η Ελλάδα παραμένει μεταξύ των τριών Ευρωπαϊκών χωρών με την υψηλότερη δημόσια δαπάνη για συντάξεις σε σχέση με το ΑΕΠ, με σχεδόν το ήμισυ της δαπάνης να καλύπτεται από τους φορολογούμενους. Ταυτόχρονα, οι γεννήσεις έχουν μειωθεί στο ήμισυ της προ κρίσης περιόδου. Με αυτά τα δεδομένα, το υπάρχον διανεμητικό σύστημα δύσκολα θα παραμείνει βιώσιμο, ακόμη και αν η ηλικία συνταξιοδότησης ευθυγραμμίζεται σταδιακά με την αύξηση του προσδόκιμου ζωής. Όσο αυξάνεται ο λόγος συνταξιούχων προς ασφαλισμένους, η επίτευξη οικονομικής βιωσιμότητας μέσω σταδιακής μείωσης του ποσοστού αναπλήρωσης θα γίνεται σε βάρος της επάρκειας των συντάξεων.